सागरकिनारा

अग्निपथ व अजय अतुल

2012-01-19T16:31:00.000+05:30

अग्निपथ व अजय अतुल

अजय अतुलच संगीत,ह्रितिक रोशनचा लुक ,संजय दत्तच टक्कल व कानातील बाळी या तीन गोष्टीमुळे मला अग्निपथच आकर्षण आहे.
इथे फक्त अग्निपथ च्या संगीताबद्दल लिहिणार आहे.मला संगीतातला एकही राग काळत नाही,जे कानाला चांगल वाटत ते मी ऐकतो त्यामुळे खाली मी जे काही लिहिलय ते माझ वयक्तिक मत आहे इतर कुणीही राग मानण्याच कारण नही अन मानाला तरी माझी हरकत नाही.असो सुरवात चिकनी चमेली पासून

चिकनी चमेली

मुन्नी,शिला,जलेबी बाई अन आता चिकनी चमेली ह्या लई भारी आयटम आहेत.खारूक मला आवडत नही त्यामुळे त्याच्या छम्मक छल्लोचा इथे उल्लेख नाही, असो विषय तो नाही.
जी मजा गावरान कोंबडी ला असते ती मजा बॉयलर चिकनला नही हे खाण्यासोबत इथेही लागू होत.श्रेया घोषाल ही १०१% उत्कृष्ट गायिका आहे यात वाद नही.पण कोल्हापुरी झणझणीत गावरान चिकन सोबत जर तुम्हाला कुणी देशपांड्यांच्या घरची साजूक तूप लावलेली पुरणाची पोळी दिली तर तुम्हाला काय वाटेल तस्सच मला हे गाण पहिल्यांदा ऐकल्यावर वाटल होत.
साजूक तूप लावलेली पुरणपोळी व झणझणीत गावरान चिकन या ऐकत्र खायच्या गोष्टी नव्हेत त्या स्वतंत्र खाल्ल्या तरच तृप्ती होते.या गाण्यात हाच घोळ झालाय.
एवढा जबरदस्त महाराष्ट्रीयन ओर्केष्ट्रा असताना त्यात विनाकारण बंगाली रसगुल्ला मिक्स केला आहे त्यामुळे चांगल्या गाण्याच वाट्टोळ झाल आहे.विश्वास बसत नसेल तर "जानलेवा जलवा है देखणे मे हलवा है" हे श्रेया च्या तोंडून ऐका.हे गाण ऐकल्यावर येथे पाहिजे जातीचे ह्या संत वचनाचा प्रत्येय येतो.
थोडक्यात सांगायचं म्हणजे हे गाण चांगल झाल असत जर इथे श्रेया च्या जागी सुनिधी चोहान असती तर.खर तर हे गण ऐकण्यापेक्षा यावर गणपती मिरवणुकीत नाचायचं असत.असो.

ओ सय्या
या चित्रपटातील नितात सुंदर गाण म्हणजे ओ सय्या हे होय .हे गाण पहिल्यांदा ऐकल तेंव्हाच खूप आवडल.रूपकुमार राठोड यांचा आवाज ,गाण्याला असणारा सुफी टच,आणि अजय अतुल याचं कम्पोझिशन हे सगळ उत्तम जुळून आलय .अजय अतुल हे कुठल्याही लाउड वाद्याशिवाय चांगल गाण देऊ शकतात हे त्यांनी आधीच जोगवातील जीव रंगला या गाण्यातून दाखवून दिल आहेच.ते त्यांनी इथे पुन्हा सिद्ध केलं

गुन गुना रे
अजून एक माझ आवडत गाण.एकदम foot tapping song.या ठिकाणी अजय अतुल यांनी एकदम योग्य निर्णय घेऊन सुनिधी चोहान ला गायिका म्हणून घेतलं अन ते योग्य आहे हे तिने ते पहिल्याच कडव्यात प्रूव्ह करून दाखवलं.ढोल ताशा ,महाराष्ट्रीयन लोकसंगीत हा अजय अतुल चा प्लस पोईंट.याच गाण्यात त्यांनी "गोऱ्या गोऱ्या गालावरी चढली लाजेची लाली " या त्यांच्या जुन्या मराठी गीतात वापरलेल एक वाद्य पुन्हा इथे चांगल वापरलं आहे.हे गाण आवडण्याच अजून कारण म्हणजे शेवटी शेवटी का होईना उदित नारायण यांचा आवाज.सुनिधी चोहान हिचा जादुई मोहक आवाज ऐकल्यावर उदित नारायण याचं कडव म्हणजे जेवणानंतरच डेझर्ट आहे.कदाचित खाने के बाद कुछ मिठा हो जाये म्हणून उदित नारायण यांचा आवाज घ्यायचा मोह अजय अतुल यांना सुद्धा आवरला नसेल.

शाह का रुतबा
ही कव्वाली बरी आहे पण का कुणास ठाऊक हे गाण पहिल्यांदा ऐकल व लगेच माझ्या सगळ्यात आवडत्या संगीतकाराच(रेहमानच) मांगल पांडे या चित्रपटातील अल मुदथ मौला हे गाण आठवल अन शाह का रुतबा ह्या गाण्यावरच माझा इंटरेस्ट संपला व मी पुन्हा अल मुदथ मौला हे ऐकू लागलो.शाह का रुतबा मधील सुखविंदर व आनंद राज आनंद यांचा आवाज उत्तम.

देवा श्री गणेशा
हे गाण स्वत: अतुल ने गायलंय अन चांगल गायलंय.या पेक्षा आपल् मराठीतील मोरया हे गाण कैकपटीने आवडत मला.पण हे सुद्धा ठीक आहे.मोरया मध्ये ढोलचा पक्का पुणेरी फील होता अन या मध्ये मुंबईचा जाणवतो अन ते अतुल ने सुद्धा मान्य केल आहे अन जो कथेनुसार योग्य आहे अस वाटत .मोरया गाण्यातून ज्या भावना पोहोचतात त्य या गाण्यातून पोहचत नाही अस वाटत पण यात अजय अतुल चा नक्कीच काही दोष नसावा कारण कथेची मागणी .असो.

अजून एक गाण आहे सोनू निगम चे जे मी जास्त ऐकल नाहीये त्यामुळे त्या विषयी लिहीत नही

एकंदरीत संगीत चांगल आहे.All the best Ajay Atul.

कन्फेशन का काय म्हणतात ते.

मी रेहमानच्या संगीताचा निस्सीम भक्त आहे .रेहमान नंतर हेडफोन मध्ये लक्ष देऊन ऐकवीत अशी गाणी मला फक्त अजय अतुल ची वाटली.पण पाहिलं प्रेम हे रेहमानच राहील.यानंतर रॉकस्टार च्या गाण्याबद्दल लिहायची इच्छा आहे .जर हे आवडलं असेल तर कळवा म्हणजे रॉकस्टार बद्दल लिहायचं का नही हे ठरवता येईल.

आयुष्याचा ढोल वाजवताना

2011-04-29T02:46:00.000+05:30

सध्या माझ डोक ठिकाणावर नाहीये.कसल्याही छोट्यामोठ्या कारणावरून प्रचंड चीडचीड व नंतर मनस्ताप होतोय .कारण तस काहीच नाही पण उगाच चीडचीड होते.सगळे निगेटीव विचार मनात गोळा होतात.सगळ भकास वाटायला लागत .बर प्रोब्लम असा आहे की जवळच्या व्यक्तीला सांगाव तर ती अजून टेन्शन मध्ये येते मग मला दोघांना सावरावं लागत .बर काही न बोलाव तर अजून लोचा.तो एक तिसराच किस्सा बोलत नाहीस म्हणून.बोलाव तर प्रॉब्लेम न बोलाव तर अजून प्रोब्लम .नुसता ढोल वाजतोय आयुष्याचा अन तोही एकदम मस्त पुण्यातल्या गणपतीच्या विसर्जनात वाजतो तसा.सहज .मला आनंद कधी होतो याचा विचार करताना काही गोष्ठी आठवल्या लगेच लिहून काढल्या.कुठल्याही प्रकारचा क्रम नाही जसे मनात विचार आले तसे लिहून काढले .यादी प्रचंड म्हणजे प्रचंड मोठी झाली असती पण लगेच आवरती घेतली अन पटकन पोस्ट केली .सर्व काही १५ मिनिटात.

मला आनंद होतो.....
पंडितजींच्या अभंगाने दिवसाची सुरवात झाल्यावर
अर्धा एक तास शॉवरखाली आंघोळ करतना
रुमभर धुपाचा वास झाल्यावर
मित्राला कॅफेत ऐ माकडा म्हणून जोरात हाक मारल्यावर
रेहमानच कुठलही गाण शांततेत चांगल्या हेडफोनवर ऐकल्यावर
विभीचा चॅट विंडोत रिप्लाय न आल्यावर "मेलास का?" म्हणून विचारण्यात
सचिनचा हसरा चेहरा पाहिल्यावर
Eminem चा RAP ऐकताना
तोच RAP आपल्याला म्हणता आल्यावर
कॅफेत मॅच बघताना गणपती बाप्पा मोरया म्हणताना
आपलाच डेस्कटॉप उघडून स्वच्छ पुसून ठेवताना
हातात DSLR कॅमेरा आहे अस स्वप्न पाहताना
३ वर्षापूर्वी चोरी गेलेल्या ५५० रुपयाच्या सोनी हेडफोन ची आठवण काढताना
माझ्या डॉबरमनच्या करामती आठवताना
एखादी सुंदर ब्लॉग पोस्ट वाचताना
पंक्याचे फोटो पाहताना
बझवर गप्पा मारताना
धूळ खात पडलेल्या अभ्यासाच्या पुस्तकावरची धूळ झटकताना
फक्त आपल्यालाच भारी वाटणाऱ्या स्वतच्या फोटोवर भरपूर Like दिसल्यावर
रोज फक्त एकच शर्ट भिजवून तो धुताना
फ्रेंड्स बघताना
प्रोग्राम रन होताना
कॉलेजची प्रोक्सी उडवून डाऊनलोड करताना

क्रिकेट ,मनस्ताप ,नवरत्ने इत्यादी इत्यादी

2011-03-13T05:27:00.000+05:30

नमस्कार |/|
आपल्याकडे नास्म्कर हा हसमुख चेहऱ्याने (जरी नको असलेले पाहुणे आले असले तरी ) करायची रीत आहे पण आम्ही कितीही प्रयत्न केला तरी हा नमस्कार हसमुख चेहऱ्याने करू शकत नाही .|/| हा स्मायली म्हणजे हरभजन सिंग त्रिफळाचीत झाल्यवर त्याच्या स्टंप ची अवस्था झाली तो दाखवण्याचा आमचा (राखी सावंत करते तसा) स्टंट आहे.नाही आम्ही हसूच शकत नाहीये .प्रचंड मनस्ताप होतोय (भारत (केवीलवान)हरल्यावर आम्हला तो होतोच )सदरहू लेख हा आमचा मनस्ताप असह्य झाल्याने आम्ही तो (माझ्या लिखाणाने तुम्हालाही व्हावा ह्या विकृत मनस्थितीतून) इथे लिहीत आहोत.ज्यांना क्रिकेट या शब्दाची सुद्धा अलर्जी(उदा.माझे काही वडिलधारी मंडळी)आहे त्यांनी वाचू नये अन जर वाचला तर ह्या "क्रिकेटपायी या देशाच (तरुणपिढीच इत्यादी इत्द्यादी )या वाक्यापासून सुरु होण्याऱ्या शिव्याच्या लाखोल्या (माझ्या वडीलधाऱ्या मंडळीसारख्या)मला वाहू नयेत हि विंनती.

आजचा सामना पाहून (पेपर नव्हे ) एखाद्या मुलीवर खूप खूप खूप प्रेम कराव तिने सुद्धा हो मी तुझीच म्हणून लटकत ठेवून ऐनवेळी आपल्या मित्रासोबत आपल्या डोळ्यादेखत पळून गेल्यावर जस वाटत तस वाटत होत मला.म्हणजे मला हे अस होईल याची झलक तिने दाखवली होती (आठवा(भारताने जेंव्हा २९ रन मध्ये ९ विकेट दिल्या))पण प्रेम आंधळ असत तस मी काहीही केल तरी ती आपलीच आहे या भावनेने जास्त(लागूनही)मनावर घेतलं नव्हत.
पण शेवटी ते झालच.माझ्या देखत ती पळून गेली अर्थात मदत करणारी आपलीच माणसं होती हो.ती ज्या गाडीत पळून गेली तिचा ड्रायवर धोणी होता अन त्याने ऐनवेळेस नेहराच्या पंपावर टाकी फुल केली.झहीर ने त्याला बरच थांबायचा प्रयत्न केला भज्जी तर ३ टायर पंक्चर सुद्धा केले पण शेवटी व्हायचं तेच झाल.

बस पुरे झाल हे असल् लिखाण.जस विकेट मिळण दूर पण आपलीच धुलाई होत असेल मला सहन करा असा हट्ट करायला मी पियुष चावला नाही.त्यामुळे आपल्याला ज्या भाषेत जमत तेच लिहाव असो म्हणतो व माझा नैसर्गिक खेळ खेळतो.

आयचा घो त्या धोणीच्या.अरे तो एकटा सचिन किती राबणार.नका रे जीव घेवू त्याचा.लई म्हणाला होतास "आम्ही सचिन साठी कप जिंकणार आहोत"अरे बाप आहे तो तुमचा.शेवटी त्यालाच मेहनत घ्यावी लागत आहे तुमच्या कडून गिफ्ट घेण्याची.हे म्हणजे एखाद्या पोराने बापाला सफारी सुट घ्यायचा म्हणून बापाच्याच खिशातून पैसे चोरून त्याला गिफ्ट द्यायचा हा प्रकार.अरे निदान एखाद्याने घेतला असता सुट तुम्ही तर त्याचे पैसे घेवून दुसऱ्याला सुट शिवलात.अन त्यावर नक्षीकाम नेहरा टेलर कडून.हत तुझ्या आयला.झक मारली अन सचिन च्या नशिबी असली पोर आली.
खूप खूप खूप राग आलाय बे तुझा अन तुझ्या नालायक साथीदारांचा.कधीतरी जिंका रे मानाने.त्या सचिनकडे बघून लई वाईट वाटत रे.हरता तुमच्या चुकांमुळे अन दोष परत त्या सचिनला काय तर म्हणे याने शतक केल कि भारत हरतो.

मनात खूप आहे रे अजून लिहायला पण जस घरात आपण शिव्या देऊ शकत नाही तस मला ते लिहिता येत नाहीये.पण परत एकदा सांगतो माझा प्रचंड प्रचंड संताप झालाय आजचा सामना(परत एकदा पेपर नव्हे )पाहून.

मंडळी खाली आजच्या सामन्यात चमकलेल्या नवरत्नची यादी दिली आहे नीट पारखून घ्या.

1)युसुफ पठाण

हे रत्न त्याच्या मनात आल तरच पावत.अन दिला तर ताबडतोब परिणाम दाखवत अन जर नाही तर गेल तेल लावत अस म्हणून विकेट फेकून मोकळ होत. पण आजच्या सामान्यामुळे याच्या आयचा घो

२)युवराज सिंग

हे रत्न गेल्या वर्ष दोन वर्षापासून महानशेत सॉरी महादशेत होत.पण याचे IPL च्या बाजारात भाव उतरल्यावर हे शुद्धीत आल.हे मधेच परिणाम देत अन मधेच देत नाही . पण आजच्या सामान्यामुळे याच्या आयचा घो

३) विराट कोहली

हे रत्न लहानपणापासून चमकत होत म्हणून याला घेतला तर हे फसव निघाल.अजून काहीजन याच्याकडून चांगल्या परिणामाची अपेक्षा बाळगतात. पण आजच्या सामान्यामुळे याच्या आयचा घो

४)हरभजन सिंग

चांगल आहे .आजच्या सामन्यापासून परिणाम दाखवला पण याच्या आयचा घो

५)झहीर खान

ह्या जातीच एकच रत्न आहे अन बऱ्याच वर्षापासून हेच वापरण् चालू आहे.याच्या आईचा घो नको हे कारण गेल तर मग संपल

६) या मध्ये तुम्ही तुम्हाला ज्याला टाकायचं त्याला टाका .मला लिहायचा कंटाळा आला आहे अन मला हि पोस्ट संपवायची आहे .

हि झाली ६ रत्ने .मी तुम्हाला नवरत्ने म्हणालो होतो तेंव्हा हे आहे ते दिव्यरत्न जे उरलेल्या ३ रत्नांची भरपाई करत . जे स्वतः काहीही विशेष न करता फुकट भाव खात आहे.या विषयी मला अधिक काहीही सांगायचे नाही .तुम्हला वाटल तर काढा माहिती नाही तर सोडून द्या

तळटीप : इतक्या खालच्या पातळीपर्यंत यायला तुम्ही काय इंडियन क्रिकेट टीम मध्ये आहात का ?पण जर आलाच असाल तर एक सांगतो मला क्रिकेट आवडत .हि नवरत्ने सुद्धा आवडत .पण कालचा सामना व त्या आधीचे सुद्धा आयर्लंड व नेदरलँड अन हो इंग्लंड सुद्धा हे सामने बघून डोक्यात तिडीक गेली होती अन रात्री झोप सुद्धा येत नव्हती .यात कोणालाही दुखावण्याचा हेतू नाही जर दुखावले गेले असला तर सर्वस्वी दोष हा आपण हरलेल्या सामन्याचा आहे माझा नाही.

बस झाल झोपतो आता.

पंडितजी

2011-01-24T23:40:00.001+05:30

पंडितजी गेले.

खूप वाईट वाटत आहे.
सकाळ ची सुरवात त्यांनी गायलेल्या अभंगानेच होते.
माझ सर्वात आवडत म्हणजे "आरंभी वंदिन आयोध्येचा राजा "
आज संपूर्ण दिवस पंडितजी यांना ऐकण्यात गेला.
पंडितजी तुम्ही खूप खूप ग्रेट आहात.

पंडितजी यांना भावपूर्ण आदरांजली.

अस्मादिक

2011-01-19T02:38:00.001+05:30

इयत्ता दहावी स्थळ : माजलगाव

अस्मादिकांचे पिताश्री: यावर्षी खूप अभ्यास कर.एवढ वर्ष खूप मेहनत घे .आयुष्यातला टर्निंग पॉईंट आहे हे वर्ष, एकदा का चांगल्या कॉलेज मध्ये सायन्स मिळाल कि झाल .

इयत्ता बारावी स्थळ : औरंगाबाद

अस्मादिकांचे पिताश्री: यावर्षी खूप अभ्यास कर.एवढ वर्ष खूप मेहनत घे .आयुष्यातला टर्निंग पॉईंट आहे हे वर्ष एकदा चांगल्या इंजिनियरिंग कॉलेज मध्ये प्रवेश मिळाला कि भविष्य काळ सुखात जाईल.
(पहिल्यांदा घराबाहेर राहिल्याने (अभ्यास करणारा कुठेही अभ्यास करतो अस म्हणतात बुवा ) आस्मादिक अभ्यासापासून भरकटले व कमी मार्क घेवून दिवे लावले .इंजिनियरिंग नाही पण बीसीएस ला प्रेवेश घेवून मोकळे झाले. पोरग( आस्मादिक) शहरात राहून वाया गेल,ओरंगाबाद च्या थियेटर च्या पायर्‍या झिजल्या एवढे पिक्चर बघायचा व अजून बरच काही इति पिताश्रींचे मित्र. )

बीसीएस स्थळ : नांदेड
अस्मादिकांचे पिताश्री: ^&%$^&#&*)(&*&^%$%$@#^%^&())*(&&^%^&$%^%#@@^&%()*&(^&*%$$#&*^(&__&(*^%#$@!@$^**^*)

एमस स्थळ : पुणे
अस्मादिकांचे पिताश्री: अभ्यास करा.एवढा पैसा भरलाय कॉलेज मध्ये ,आता काही लहान नाही तू तुला समजून सांगायला .

आता लवकरच MNC कंपनीत स्थळ : (बहुतेक) बेंगलुरू
अस्मादिकांचे मित्र :अभिनंदन. आता पहिले दोनच वर्ष खूप मेहनत घे.जेवढ शिकता येईल तेवढ शिक कंपनीत .आता जेवढी जास्त मेहनत घेशील तेवढा पुढे फायदा होईल.

मला भीती वाटत आहे

परकाश

2011-01-06T23:55:00.000+05:30

तो:ओ मामा . थांबा ..डायरेक्ट मध्ये जाऊ नका कोण पाइजे ?
मी:पत्रकार साहेब आहेत का घरी ?
तो:नाईएत भाईर गेलेत
मी:मग वईनी आहेत का?
तो:तुमचं नाव काय?
मी: वईनी ना सांग सागर आलाय
तो:बर थांबा तुमी इथ

आई बाहेर आली अन मला म्हणाली "तू आहेस होय ये घरात" जाताना प्रकाश ला म्हणाली "हा सागर,सचिन दादाचा मोठा भाऊ"
प्रकाश लगेच म्हणाला दादा मंग आदि का नाही सांगितलं?
मी हसलो व घरात आलो.
प्रकाश अन माझी पहिली भेट अशी झाली.वर्ष झाल असेल या गोष्टीला .
मी दिवाळीच्या सुट्टी साठी घरी गेलो होतो.प्रकाश हा 13 14 वर्षाचा थोडा बुटका,गव्हाळ रंगाचा,पाणीदार डोळ्याचा पोरगा.घरकामासाठी ठेवला होता.खूप बोलका आहे.सतत काहीतरी बडबड करत रहायचा.
एके दिवशी मी चहा करत होतो.हा घर झाडत होता.त्याला विचारलं काय रे चहा घ्यायचा का?लगेच झाडू टाकून माझ्या कडे बघत बोलला
"परकाश अन त्याच लई भांडण हाई, दोगांच पटत नाई."
मला कळलच नाही तो काय बोलला मी म्हटल म्हणजे ?
मंजे मला चहा आवडत नाही इति प्रकाश अन स्वतः जोरात हसायला लागला.जस काय आपण खूप मोठा जोक केला आहे हे अस त्याला वाटत होत.
रात्री आई शी गप्पा मारताना प्रकाशचा विषय निघाला
आई म्हणाली ..प्रकाश ची आई आली होती घरी प्रकाशला घेवून,सांगत होती याला काम द्या .कुठलाही काम सांगा करेल तो.आई ने विचारलं हा शाळेत जातो का तर हो म्हणे सातवीत आहे.आई म्हणाली याला शाळेत शिकू द्या की मग कशाला काम करायला लावताय तर प्रकाश ची आई सांगू लागली.
"मी लोकांघरची धुणे भांडी करते .याचा मोठा भाऊ याच्या वयाचा असतानाच पळून गेला त्यो अजून आला नाही.मालक (प्रकाश चे वडील )आधी चपराशी होते पण दारू मुळे ती नौकरी गेली.आता सतत दारू दारू करत बसतेत.मारहाण तर रोजचीच हाय.अन हे सर्व परकाश समोरच होतया.याला शाळेत धाडला तर हयो शाळातून पळून जायला लागला. अन इतर वेळात अभ्यास बी करत नाय, गल्लीतल्या पोरसोबत गावभर टुकारगिरी करत फिरतय.याला हाटीलात ठेवला होता पण आमचे मालक (प्रकाश चे वडील) तित बी त्या हाटील मालकशी भांडून आलेत .म्हण महया पोराचा पगार द्या महयाकडे.त्याच्या पगार घेतला अन बसले पित दारू.
म्हणून मनल तुमच्या कडे राहू द्या कारखान्यात काय बी काम करन. अन सुधीर शेठ जरा धाकात बी ठेवतील त्याला.सकाळी शाळा करन नंतर तुमच्या हित काम करन. आईने कामावर ठेवून घेतला.
एके दिवशी आई ने त्याला विचारलं ७ दिवसाचे एवढे पैसे झालेत तुझे हे घे. प्रकाश म्हणाला मावशी किती झालेत,साडेतीनशे झालेत आई म्हणाली,मावशी अजून जमा होऊ द्या मला साइकल घ्यायची आहे. पैसे तुमच्या कडे राहू द्या.माझ्याकडं खर्च होतील.एकदम जमा झाले की घेतो.
मी मनात विचार केला सातवीत असताना स्वतः च्या पैशाने साइकल विकत घेण्याचे स्वप्न पाहणारा "परकाश" हा सहावीत असताना साइकल साठी व कॉलेज मध्ये गाडी साठी बाबांच्या मागे लागणार्‍या सागर पेक्षा खरच खूप हुशार,समजूतदार अन मोठा आहे.
प्रकाश ला त्याच्या वडीलाबद्दल विचारलेल अजिबात आवडत नसत.विषय काढला की लगेच तो चिडायचा व "त्ये लई पित्येत.सरा पैसा त्यात घालविला त्यात.मी नस्तो बोलत त्यांच्याशी" अस म्हणायचा व काही तरी काम आठवल्याच नाटक करून निघून जायचा.
प्रकाश ची अजून एक गोष्ट म्हणजे त्याला शांत बसयला आवडत नसत.एखाद काम झाल की लगेच आमच्या समोर यायचा अन म्हणायचा ते जाल आता काय करू? त्याच्या आता काय करूचा मला खरच राग यायचा
अन मी चिडलो की तो अजून चिडवायचा :)
एके दिवशी त्याची आई व तो सोबतच आले व त्याचे साइकल साठी म्हणून जमलेले त्याच्या कामाचे पैसे व थोडी उचल घेवून गेले.त्याचे वडील दारू पिवून पडल्याने त्यांना टाके पडले होते.अन मेडिसीन साठी ते पैसे हवे
होते.मलाच खूप वाईट वाटलं.पण प्रकाशने चेहर्‍यावर पुसटशी सुद्धा नाराजी दर्शवली नाही की त्याच्या सायकल साठी जमा केलेले पैसे दुसरीकडे खर्च झाले.
आपण बालकामगार इत्यादि विषयी खूप बोलतो पण करत काहीच नाही.अन मला वाटत काही करूही शकत नाही.मला कधी कधी हा विचार खूप त्रास देतो की यार एवढा लहान पोरगा आहे अन आपण त्याच्या कडून काम
करवून घेतो.पण नंतर विचार येतो जर आपण याला कामावर ठेवलं तर निदान याच्याकडे ,याच्या शाळेकडे लक्ष तरी देतो,अन समजा नाही ठेवलं आपण याला कामावर अन सांगितलं त्याच्या आईला की नाही मावशी याला शाळेत जाऊ द्या,क्लास लावा अन शकू द्या पण प्रत्यक्षात काय होत तर हा दुसरीकडे कुठे काम करतो किंव्हा गावात ऊनडक्या करतो किंव्हा बापाचा मार खातो थोडक्यात शाळेत तर जातच नाही पण टुकारक्या करत गावभर फिरतो. मग आपण ठेवून घेतलं तर काय फरक पडतो.

आज सहज प्रकाश ची आठवण आली व बालकामगार व इत्यादि प्रश्न पडले व हे लिहिले.

अर्धा लिटर पाणी !

2010-12-29T23:08:00.004+05:30

मी गावातून आलेला मुलगा .गेली सात वर्ष घराबाहेर राहतोय.त्यामुळे बाहेरच्या जेवणाची आता सवय झालीये.बारा गावच नाही पण बऱ्याच गावच पाणी बिनबोभाट पिलो आहे.आजचा प्रसंग तसा पूर्वी बऱ्याचदा घडलाय आयुष्यात पण आज मात्र तो लिहावा वाटतोय.शेअर करावा वाटतोय.
झाल अस कि आज मी Mcdonalds मध्ये गेलो होतो.रोज Mcdonalds मध्ये जाणाऱ्या पैकी मी नाही .ते परवडत सुद्धा नाही किंवा नांदेड मध्ये कधी ती वेळच आली नाही कारण नांदेड मध्ये Mcdonalds नाही .पण इतर महागड्या हॉटेल मध्ये सुद्धा जाण्याची सवय नाही.माझ किंवा आमच्या मित्राचं खाण म्हणजे पावभाजीचा गाडा,वडापावाचा गाडा व चहाची टपरी.कॉलेज लाइफ मध्ये गर्लफ्रेंड नसल्याचा तो एक फायदा तुम्हाला कधी महागड्या हॉटेल मध्ये जाव लागत नाही वडापाव,पावभाजी,चहाची टपरीवर मिळणारे Sandwich,सामोसे यावर काम चालून जाते.दीडवर्ष पूर्वी पुण्यात आलो.एक चांगल्या कोलेज मध्ये उच्च शिक्षण घेतोय.तरी सुद्धा जवळची राहिली ती चहाची टपरी व तिथे मिळणारे पदार्थ.एकदा सहज पहिल्यांदा काही मित्रांसोबत Mcdonalds मध्ये जाण्याचा योग आला.तिथला Mc वेजी हा प्रकार प्रचंड आवडला सुद्धा .
दिवाळीला घरी गेलो तेंव्हा नेट बँकिंग सुरु करून घेतलं.एका साईट वर जर तुम्ही तुमचा मोबाईल रिचार्ज केला तर तेवढ्या किमतीच एक कुपन मिळत जे तुम्ही Mcdonalds मध्ये वापरू शकता .ती एक चांगली सोय झाली .मी ५० रुपायच रिचार्ज केल कि ५० रुपयाच एक कुपन मिळत .त्यामुळे Mc वेजी सोबत अजून एक Mc वेजी किंव्हा कोक फुकट मिळतो :D
आज संध्याकाळी एक मित्रासोबत गेलो Mcdonalds मध्ये व ते कुपन वापरून एक Mc वेजी घेतलं.मित्राला तहान लागली तर त्याने पाणी कुठे आहे अस विचारलं तर पाणी विकत घ्याव लागेल अस कळल.२ घोट पाणी प्यायचं होत तर त्यासाठी सुद्धा पाणी विकत घ्याव लागेल अस कळल व मी शांत बसलो.मला जास्त तहान सुद्धा लागली नव्हती .मित्राने लगेच १८ रुपाला अर्धा लिटर पाणी विकत घेतलं अर्ध पिल व उरलेली बॉटल तिथेच सोडून आला.
मी मात्र विचार करत राहिलो कि जर अजून १० मिनिट जरी थांबलो असतो तर बाहेर कुठे हि ग्लास भर पाणी फ्री मध्ये मिळाल असत.निदान अजून तरी बाहेर कुणीही पाणी फ्री मध्येच देत पण Mcdonalds मध्ये मात्र अर्धा लिटर पाण्या साठी १८ रुपये मोजावे लागले.तस पाहायला गेल तर बर्याच जणासाठी हि अतिशय साधी गोष्ट आहे पण मला मात्र का जरा वेगळ वाटल.माझ्याकडून त्या पाण्यासाठी १८ रुपये देण मला बरोबर वाटल नाही.तुम्हाला काय वाटत?तुम्ही दिले असते अर्धा लिटर पाण्यासाठी १८ रुपये ?

काल परवाची गोष्ट..

2010-09-29T09:58:00.001+05:30

काही महिन्यापूर्वी माझ्या आईने Tupperware चा व्यवसाय सुरु केला.माझी आई फक्त ९ वि शिकलेली आहे.आपल्या कडे एक म्हण आहे "शिकलेली आई घर पुढे नेई" माझ्या आईचा फेवरेट डायलॉग म्हणजे "आडाणी आई तरीही घर पुढे नेई ".आमच्या घरी बर्फाचा कारखाना आहे.त्या सोबतच आईस कांडी किंवा गारीगार(आता गारीगार काय भानगड आहे हे शहरातील लोकांना नाही कळणार पण गावातील लोकांना हे नक्की माहित असेल .गारीगार म्हणजे गरीबांचे आईसक्रीम ) कारखाना सुद्धा आहे. तर आईस कांडी बनवण्यासाठी आम्हाला भरपूर दुध लागायचे अन त्या दुधापासून आईस कांडी बनवली जायची.त्या दुधाचा फायदा असा कि रोज घरी येणाऱ्या दुधापासून साय सुद्धा खूप यायची व अर्थातच साजूक तूप सुद्धा खूप प्रमाणात बनायचे. बाबा बर्फाचा व आईसा कांडीचा व्यवसाय सांभाळायचे तर आई त्यातून तयार होणारे दही तूप यांचा व्यवसाय करायची.आई साडीला सोबत फॉल पिको सुद्धा करून द्यायची.त्यातून बऱ्याच ओळखी झाल्यावर तिने साडीचा बिजनेस सुरु केला.मला आठवतं ती व माझे काका सुरत ,इंदोर ला जावून माल खरेदी करून आणायचे.आईने घरातच साड्यांचे दुकान थाटले होते..हळू हळू मग आईने सुरवातीला मसाले तयार करणारे ग्राइंडर घेतले अन सोबत शेवया तयार करायची मशीन सुद्धा...बाबा हे त्यांच्या पत्रकारिता व कारखान्याच्या व्यापात असायचे तर आई दिवसभर तिच्या गृह उद्योगात जाम बिझी असायची.आधी आईकडे सेमी automatic पापड मशीन होती .मी दहावीत असताना आईने दीड लाखाची संपूर्ण automatic पापड मशीन घेतली व खऱ्या अर्थाने तिचा लघु का होईना पण गृहउद्योग सुरु झाला.पण इतक्यात शांत बसेल ती माझी आई कसली तिने अजून जवळपास ५ ते ७ वेगवेगळ्या मशीन घेतल्या व "समर्थ गृहउद्योग " सुरु केला.अन तो आजही चालू आहे.

           हा तर मी कुठ होतो "Tupperware",आई म्हटल कि किती लिहू अन काय काय लिहू अस होत....तर तिच्या स्वभावप्रमाणे तिला "Tupperware" विषयी माहिती मिळाली पण त्यातली सगळी माहिती ही इंग्लिश मध्ये होती अन आईला इंग्लिश येत नाही मग तिचा मला फोन आला व सर्व माहिती तिला मराठीत सांगण्याची जबाबदारी माझ्यावर आली.तिला सर्व काही समजावून सांगितल्यावर तिने गावात "Tupperware" चा व्यवसाय सुरु केला जो आज एकदम चांगला चालत आहे.तिचे तत्व खूप सोपी आहेत ती म्हणते सागर कुठलेच काम हे छोट नसत ,जी गोष्ट आपल्याला येत नाही ती कबुल करण्यात काही कमीपणा नाही अन अजून २ वाक्य म्हणजे कधी कुणाला खोट बोलू नये व व्यवहाराला क्लियर असाव.
         मी परत भरकटलो ..मला मुळात जी गोष्ट सांगायची आहे ती वेगळीच आहे पण मी दुसरेच लिहीत आहे.... मुळ मुद्द्यावर येतो हा तर आईने "Tupperware" चा बिजनेस सुरु केला व तिला मदत म्हणून मी सुद्धा काही ऑर्डर तिला देत असतो. किंव्हा ती जेंव्हा पुण्यात येते तेंव्हा तिला ज्या ऑर्डर मिळतात त्याची डिलीवरी करण्याची जबाबदारी माझी असते.तर गेल्या रविवारी अशीच एका ऑर्डर ची डिलेवरी देण्यासाठी मी गेलो होतो परंतु ती व्यक्ती ऐन वेळेस बाहेर गेल्याने मी ते सामान घेवून कॉलेज मध्ये परत येत होतो.आमच्या नेहमीच्या पावभाजी च्या गाड्यावर मी चहा घेत थांबलो असताना गाडीवाले मामा सोबत गप्पा मारत होतो.त्यांनी सहज म्हणून माझ्या ब्यागेत काय अस विचाराल म्हणून मी त्यांना "Tupperware" चे प्रोडक्टस दाखवत होतो.मला तेंव्हा काहीही वाटत नव्हते उलट यांनी काही खरेदी केली तर बरे अस वाटत होते पण घोळ झाला.नेमक याच वेळेस माझ्या क्लास मधील २ मुली ज्या माझ्या चांगल्या मैत्रिणी आहेत त्या येत होत्या.का कुणास ठवून पण मला तिथून पटकन निघून जावे वाटत होते पण सर्व प्रोडक्ट दाखण्यासाठी म्हणून मी माझी ब्याग उघडून ठेवली होती.माझ्या मैत्रीणीच माझ्या कडे लक्ष नव्हत पण माझ लक्ष तिथून लवकर कसे निघता येईल याच कडे होत अन गाडीवाले काका मात्र अजून हे दाखव ते दाखव करत होते.माझ्या डोक्यात नेमक काय चाल होत हे मला निट नाही सांगता येणार पण माझ्या क्लासमेट समोर मला "Tupperware" विकणे काही बरोबर वाटेना.मला प्रचंड अवघडल्यासारख झाल होत.काकांनी त्या ठिकाणी दीड हजार रुपायची खरेदी केली अन गम्मत म्हणजे मी त्यांनी विकत घेतेलेले डबे परत माझ्याच ब्याग मध्ये टाकले होते.काय करू मला काहीही धड सुचत नव्हते ...त्यांनी आठवण करून दिल्यावर मी पटकन ते डबे त्यांना दिले व तडक रुमवर आलो अन रूम वर आल्यवर काय विकले व काय राहिले याचा हिशोब करू लागलो.
          थोडा शांत झाल्यावर आईला घडलेला प्रसंग सांगितला तर ती हसली व म्हणाली त्यात काय अस वाटायचं...कामच आहे ते आपल... नंतर स्वत: वर हसू आल...
पण त्या ठिकाणी क्लासमेट समोर माझी खूप तारांबळ उडाली होती..

उगाच कैच्याकै

2010-09-20T02:43:00.001+05:30

काही लिहू का?
पण का लिहू?
वेळ जात नाहीये?
का वेळ जात नाहीये ?
तो तर सतत जात आहे.
मग आज वेळ जात नाहीये अस का म्हणायचं?
कारण तस म्हणायची पद्धत आहे.
अशी कशी पद्धत जी पद्धतशीरपणे चुकीची आहे?
तसच असत रे..
अस कोण म्हणत?
सगळेच म्हणतात
कैच्याकै नको बोलूस...सगळे म्हणजे जगाची लोकसंख्या किती आहे माहित आहे का?ते सगळे ?
का तू फक्त ज्यांना ओळखतोस ते सगळे?
मग तू किती लोकांना ओळखतोस?
हे तू ओळखून आहेस का?
बर तू ज्यांना ओळखतोस त्यातले तुला कितीजण ओळखतात हे तुला माहित आहे का?
उगाच मी सगळ्यांना ओळखतो ओळखतो असे रात्रीच्या अडीच वाजता कशाला बडबडतोयस?
गुगल ने ब्लोग दिला म्हणून काय वाट्टेल ते बडबडायचे का?
सागर तू झोपेत आहेस का?
का नेहमी प्रमणे झोप येत नाहीये म्हणून वाट्टेल ते बडबडतोयस?
अन बडबड करायला तू काय लहान आहेस का?
अन प्राथमिक शाळेत असताना तू तर चांगले बोलायचास मग शाळेत सगळेजण (परत सगळे म्हणजे कोण?) सरांसोबत सकाळी सकाळी बडबड गीत का म्हणायचे?
सागर उद्या सकाळी अकरा वाजता क्लास आहे झोप आता.
अकरा वाजता क्लास आहे न मग अडीचला झोपायची काय गरज आहे?
पुरे पुरे पुरे
सकलजनाहो (सगळे नव्हे ) खरच मला माफ करा.

झोपतो आता.

Boil

2010-09-06T11:01:00.000+05:30

काल रात्री चक्क मला झोप येत होती ती सुद्धा एक वाजताच .म्हंटल सहीच आज मी लवकर झोपणार.सर्व लाईट बंद केले अन ताणून दिली.पण रात्री लवकर झोपेल तर तो मी कसला.झोपे बद्दलची माझी हि पोस्ट वाचा.काही दिवसापूर्वी मला Boil झाले होते.Boil म्हणजे काय ते इथे वाचता येईल परंतु गोळ्या घेवून ते ठीक झाले.परंतु काल परत गुढघ्या पाशी एक नवीन Boil आले अन ते ८ तासातच मोठे झाले.त्यामुळे रात्री प्रचंड वेदना होत होत्या अन त्या त्रासामुळे मी रात्री निट झोपू शकलो नाही.सकाळी ८ वाजता माझी एक test होती त्यामुळे मला रात्री लवकर झोपून लवकर उठणे भाग होते म्हणून मी झोपायचा आटोकाट प्रयत्न करत होतो पण पाय एवढा प्रचंड ठणकत होता कि मी धड झोपूही शकत नव्हतो म्हणून पीसी चालू केला व Slides वाचून अभ्यास करायचा निरर्थक प्रयत्न करत होतो.शेवटी अंदाजे साडेपाच च्या दरम्यान मला झोप लागली.मी अलार्म लावला होता पण सर्व व्यर्थ मला सव्वा आठला जाग आली.बेड वरून पाय खाली ठेवला तर एक प्रचंड कळ आली व तसाच परत बेडवर पडलो परंतु जाणे भाग होते. चिमणीची आंघोळ करून क्लास मध्ये लंगडत जाई पर्यंत साडे आठ वाजून गेले होते अन माझ्या हातात अर्धा तास शिल्लक होता.सरांना जाऊन भेटलो तर..
Me-Sir ,I am sorry I'm late.
Sir-Yes i know and i don't want any reason for that.
Me- Can i give the test sir?
Sir- Yeah go to that PC and don't ask any one anything.
Me- Thank you sir may i know the URL for test and password for it?(टेस्ट ऑनलाईन होती.अन टेस्ट देण्यासाठी मला TEST URL आणि पासवर्ड माहित असणे गरजेचे होते )
Sir- I told you don't ask anything to any one.(हे म्हणजे तू पेपर देवू शकतोस पण मी तुला प्रश्न पत्रिका देणार नाही अस होत पण चूक माझी होती व मी हतबल होतो)
Sir- You students do not have seriousness about your studies.You must learn lesson from this I will not tell anything to you.You have to help yourself
(अन अस म्हणून त्यांनी मला अजून दहा मिनेटे सुनावलं .)
Me- I am really sorry but because of ____
Sir- I said don't give any reason to me.Only thing i can do is will tell you the password but URL and Network Setting you have to find it out yourself.(अस म्हणून मला पासवर्ड दिला व सांगितले की पेपर वेळेवरच संपणार म्हणजे मी उशिरा आलो तरी मला १ मिनिट सुद्धा जास्त मिळणर नव्हता)
Me- OK.Sir thank you सर.
असा अत्यंत प्रेमळ संवाद संपवून मी माझ्या जागेवर येवून बसलो .हातात पंधरा मिनिटे ,अख्खा पपेर सोडवायचा होता पण सर्वात आधी पेपर कुठल्या URL वर आहे व त्यासाठी काय सेटिंग आहेत हे मला जाणून घ्याव लागणार होत.खरच बसल्या जागी मी बॉइल होत होतो.मी गपचूप मोबाईल काढला व मित्रला SMS केला कि सरांनी पपेर सुरु होनी आधी सांगितलेली नेटवर्क सेटिंग पाठव.२ मिनिटात त्याचा रिप्लाय आला .लगेच त्या सेटिंग करून मी पपेरची URL ओपन केली अन टेस्ट ला सुरवात केली.५० प्रश्न होते व हातात वेळ कमी होता.तरी सुद्धा पहिले ३० प्रश्न मी वाचून नेम लावून उडवले अन शेवटच्या २० प्रश्नासाठी अंधाधुंद गोळीबार केला.सरांचा एक मिनिट सुद्धा जास्त न घेता पेपर देवून मी यशस्वी होवून बाहेर पडलो .डॉक्टर कडे गेलो व गोळ्या घेवून आलो.कृपया मार्क विचारून मला अजून बॉइल करून नये.

फक्त ब्राम्हणद्वेष

2010-08-25T21:41:00.003+05:30

          ब्राम्हण समाजाविषयी असणाऱ्या द्वेषापायी आपण काय करत आहोत याचे भान नसणाऱ्या एका तथाकथित शिवप्रेमी संघटनेचा ब्लॉग माझ्या वाचण्यात आला.त्याच बरोबर शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे यांच्यावर असणारा हा ब्लॉग वाचण्यात आला.मी तो ब्लोग पूर्णपणे वाचून काढला अन त्यात मला फक्त एकच गोष्ट दिसून आली ती म्हणजे ब्राम्हणद्वेष .दादोजी कोंडदेव ब्राम्हण मग ते झाले दादू कोंडदेव,पायपुसानीला ठेवलेला नौकर ,त्याची लायकी किती हे ह्या लोकांना शिवाजी महाराजापेक्षा जास्त कळते?अरे लाज वाटायला पाहिजे या लोकांना कि केवळ अन केवळ ब्राम्हण द्वेषापायी आपण महाराजांचा शब्द खोटा पाडत आहोत. वयाने व कर्तुत्वाने मोठ्या असणाऱ्या लोकांचा उल्लेख महाराज आदराने करत त्यांचा उल्लेख ऐकेरी नावाने अन अत्यंत खालच्या पातळीवर करता अन स्व:तला सच्चा शिव भक्त समजता.
         समर्थ रामदास स्वामी आता हे ब्राम्हण होते हा काय त्यांचा दोष होता?पण केवळ अन केवळ ते ब्राम्हण आहेत म्हणून त्यांचा उल्लेख रामदास ठोसर म्हणून करायचा ,त्यांना सुद्धा अत्यंत खालच्या पातळीवर जाऊन शिव्या शाप द्यायचे.त्यांच्या नखाची सुद्धा तुम्हाला सर् नाही .कुणी दिला तुम्हाला अधिकार?आपण ज्यांच्या विषयी बोलत आहोत त्यांना खुद्द महाराजांनी नमस्कार केला आहे त्यांचा तुम्ही लोक एकेरी नावाने उल्लेख करून तुम्ही महाराजांचा अनादर करत आहात हे कसे कळत नाही तुम्हाला?
          बाबासाहेब पुरंदरे ,ज्यांनी त्यांची अख्खी हयात शिवाजी महाराज याचं कार्य जगाला दाखवण्यात नेण्यात घालवली त्यांना तुम्ही म्हणार कि यांनी महाराजांची बदनामी केली?त्यांना तुम्ही बाबा पुरंदरे नावाने हाक मारणार ?पुरंदरे यांच्यावर आरोप काय तर म्हणे यांनी आपल्या पुस्तकात ब्राम्हण लोकांचाच उदो उदो केलाय.त्यांच्याच राजा शिवछत्रपती पुस्तकात (आवृत्ती १७ पूर्वाध पान क्र.७५ ) यात पूर्णपणे त्यांनी ब्राम्हण लोकांवर ताशेरे ओढले आहेत.
        "किती सांगाव्या कर्मकथा? हे असे सतत चालले होते.आमच्यातले बुद्धीचे कुबेर म्हणजे वेदशास्त्रसंपन्न ब्राम्हण ! त्यांची विशाल बुद्धी तरी ह्या परिस्थितीचा काही विचार करीत होती का? छे: छे: छे: !त्यांना वेळच नव्हता ! नाशिक येथे गोदावरी ऐलतीरावरची देवेळे फुटत असता पैलतीरावर वेदोनारायण पळीपंचीपत्रे घेवून तिरीमिरीने भांडत होते.कशाशाठी?तर यात्रेकरूंपैकी ऋग्वेदाची पिंडे कोणी पडायची आणि यजुर्वेदाचीपिंडे कोणी पाडायची" श्राद्धच्या पिंडासाठी भांडण !कावळे सुद्धा भांडत नाहीत हो पिंडासाठी"
   हे अन अजून बरेच काही लिहिले आहे तरी सुद्धा तुम्ही म्हणणार कि यांनी मराठयांच्या विरोधात लिहील,ब्राम्हण लोकांचाच उदो उदो केला.जरा डोळे उघडा अन पहा वाचा.याच पुस्तकातील चाकण किल्ला कोणी कसा लढवला हे वाचा.तुम्ही लोक ब्राम्हण लोकांचा द्वेष करता आहात याचा मला राग नाहीये अफजलखानाच्या वधा प्रसंगी महाराजांवर हल्ला करणारा एक ब्राम्हण होता.तुम्ही त्याला काही नाही म्हणणार.शहाजी महाराजांना कैदेत टाकल्यानंतर त्यांना अपमानस्पद रीतीने मिरवीत विजापुरात आणणारया,हिंदूंची देवळे फोडण्यात भूषण वाटणाऱ्या त्या अफजलखानाची कबर तिथे आहे ती फोडायला तुम्ही जाणार नाहीत जाणार कुठ तर भांडारकर संस्थेवर हल्ला करायला अन महाराजांची अस्सल कागदपत्रे फाडायला.तुम्हाला तरी कळते का तुम्ही काय करत आहात? तुमची शिवभक्ती म्हणजे फक्त अन फक्त ब्राम्हण द्वेष आहे.आज पर्यंत तुम्ही असे कोणते कार्य केले कि ज्याने शिवाजी महाराजांची कीर्ती लोकांना समजली? आली शिवजयंती चला शर्टाची २ बटणे उघडी ठेवा मागा वर्गणी त्या पैशातून दारू प्या अन घाला नंगा नाच महाराजांपुढे.बस तुम्हीफक्त हेच करू शकता बाकी काही नाही.
        असेल हिम्मत तर करा शिव चरित्राचा अभ्यास,पहा कसे सर्व जातीच्या लोकांना एकत्रित करून महाराजांनी स्वराज्य स्थापन केले,पहा त्यांनी किती खस्ता खाल्ल्या अन हे सर्व त्यांनी का केले?काय गरज होती स्वराज्य स्थापन करायची?
बघा करा विचार

कृपया खालील लिंक जरूर वाचावी

महाराजांची पत्रे

कॅप्टन,पिझ्झा आणि चहावाले मामा

2010-06-11T23:48:00.000+05:30

कॅप्टन ने मॅच जिंकली होती.. त्यामुळे मी आनंदात होतो.मी अजून कधी पिझ्झा खाल्ला नव्हता.कॅप्टनच तर पिझ्झा वर विशेष प्रेम आहे.बर्‍याच दिवसा पासून म्हणतोय पिझ्झा खावा पिझ्झा खावा म्हणून आज संध्याकाळी गेलो डोमिनोज मध्ये.माझ्या कॉलेज समोरच असणार्‍या सिंबायोसिस मध्ये नवीन बर्फ्या आल्या आहेत काही दिवसपूर्वी.त्यांचं डोमिनोज मध्ये जवळून दर्शन झाल.बर वाटलं नाही खूप छान वाटलं कारण माझ्या कॉलेज मध्ये दुष्काळ आहे तेंव्हा आम्ही आमची भूक सिंबायोसिसच्या बर्फ्यांवर भागावतो.असो हिंजेवडीच डोमीनोज छोट आहे पण मस्त आहे.सोबत मित्र होता.(आता मित्र आला म्हणून सुखी व्हायचं का मैत्रीण नाही म्हणून दुखी हे ठरवण्यात बराच वेळ गेला.उत्तर अजून नाही मिळालं :( ).दोन पिझ्झा मागवले (नाव नाही आठवत कुठले ते पण कॅप्टनच्या सल्ल्यानुसार थोडा कुरकुरीत बनवायला सांगितला)सोबत एक कोक.पिझ्झा प्रकार तसा विशेष नाही आवडला पण 200 रुपये एका तासात खर्च झाल्याने आवडला नाही असेही म्हणवत नाही.कधीतरी पोट भरायला ठीक आहे.पिझ्झा संपत आला तसा बाहेर जोरात पाउस आला.मस्त भिजत भिजत हॉस्टलवर येत होतो. सिंबायोसिस च्या सर्व बर्फ्या पावसात गाण गात येत होत्या (तृप्तिचा ढेकर दिला).होस्टेल जवळ आलो मामाचा चहाचा गाडा होताच मग मस्त गरम गरम चहा झाला. अन गाडीवाले मामा त्यांच्या लहान मुलीला म्हणत होते "असे करू नये बाळा,जा गाडीत जावून बस ,आता उद्या Saturday अन परवा Sunday ते झाल की Monday पासून तुझ School start होईल." थोडावेळ विचार केला चहावाले मामा (एवढ का होईना) इंग्लिश मिश्रित मराठी बोलत आहेत तर शिकलेले लोक त्यांच्या मुलांशी कसे बोलत असतील .हाच विचार करत करत रुम वर आलो व हे लिहिलं.
बस एवढच.

सचिन ,बारावी अन निकाल ..

2010-05-25T07:29:00.000+05:30

   "अरे सागर उद्या बारावीचा निकाल आहे ना...सचिन (लहान बंधू) यंदा बारावीला होता न रे...काय किती टक्के मिळतील?काय करायचं आहे त्याला?कुठल् कॉलेज पाहिजे रे?"काल रात्री चहा घेत असताना मित्राने आठवण करून दिली...लगेच सचिनला फोन केला म्हणालो " काय रे उद्या निकाल आहे तुझा?लागणार का निकाल मग? किती विषय राहणार?"म्हणाला हे बघ सागरदादा तुला माहित आहे मला मी अभ्यासात कसा आहे?त्यामुळे तूच स्व:त बघ...
   त्याच्या एवढा बिनधास्त किंवा इतर लोंकाच्या भाषेत बोलायचं झाल तर "वाया" गेलेला मुलगा नसेल.पण मला माझ्या लहान भावावर पूर्ण विश्वास आहे...तो कधीच या १२वीच्या पुस्तकात रमला नाही..इतर सगळेजण करतात म्हणून त्याला सायंस घ्यायाला लावले..मी त्याला विचारले तुला कशात आवड आहे सरळ म्हणाला दादा मला ते फिजिक्स ,केमेस्ट्री काही एक कळत नाही..पण मला कॉम्पुटर आवडत..मी म्हणालो कॉम्पुटर आवडत म्हणजे काय गेम खेळायला आवडत का तर म्हणाला नाही मला ते उकलून पहायला आवडत..त्यात काड्या करायला आवडतात म्हणून त्याला बायोलोजी च्या ऐवजी कॉम्पुटर विषय घ्यायला लावलाय..मला माहित आहे कॉम्पुटर सोडून तो इतर विषयात पास होणार नाही...माझ्या गावातील वातावरण काय आहे हे मला चांगल माहीत आहे अन त्यापेक्षा जास्त सचिनच यात किती डोक आहे हे सुद्धा माहित आहे..म्हणून बारावीचे पेपर दिल्यावर मी बाबांना सांगून त्याला औरंगाबाद ला हार्डवेअर व नेटवर्किंग चा दीड वर्षाचा कोर्से करायला ठेवलं..
   सचिनच अक्षर हे अतिशय सुंदर आहे,तो उत्तम स्केच करतो हे मला माहित आहे..मी मागे एकदा घरी गेल्यावर त्याची वही पहिली व त्यावरील त्याने केमिस्ट्रीच्या च्या तासाला केलेले प्रयोग सुद्धा पहिले..खूप सुंदर स्केच बनवलं होत त्याने...त्याच अक्षर अतिशय सुंदर आहे हे माहित होत पण तो स्केच खूप चांगल काढतो हे मी प्रथम पहात होतो..मला खरच खूप चांगल वाटल...तसही घरात तो अभ्यासात हुशार नाही,ढ आहे म्हणून सतत बोलणी खातच असतो...माझीही बरीच बोलणी खात असतो तो..आज का कि पण सुहासची पोस्ट वाचली व माझ मलाच वाईट वाटत होत...भलेही सचिन अभ्यासात कमी असेल पण मला खात्री आहे तो इतर क्षेत्रात नक्की पुढे जाईल ...त्याचा आवाज चांगला होता...पण त्याकडे कुणी लक्षच दिल नाही माझी आई सोडून..
   आज उगाच वाटत आहे कि त्याच्यावर दहावीनंतर अपेक्षांच जे ओझ लादल ते लादायला नको होत...आज जर त्याला अपयश आल तर त्याच्यापेक्षा जास्त उदास मी होइल कारण त्याच्या अपयशाला कारणीभूत आम्हीच आहोत..कस झाल न..मी दहावीत चांगले मार्क्स घेवून घराबाहेर पडलो(१२वीत मी पण दिवे लावलेत) व परत कधी आलोच नाही..आता पुण्यात आहे तेंव्हा त्याची तुलना ही सतत माझ्याशी होत होती..पण जर कुणी माझी तुलना त्याच्याशी केली तर मी खरच खूप मागे आहे..मी अभ्यासत सुद्धा हुशार नाहीये खर सांगायचं तर पण माझ्याबाबतीत गोष्टी घडत गेल्या व मी इथ आलो..पण मला सचिन सारख स्केच काढता येणार नाही,त्याच्या सारखी सुंदर बातमी लिहिता येणार नाही (हो माझे बाबा पत्रकार आहेत अन सतत त्या वातारणात राहिल्यामुळे सचिन एखादी बातमी सुद्धा लिहू शकतो अन ती ही सुंदर अक्षरात..) अन हो एक सांगायचं राहील सचिनला उत्तम व्यावहारीक ज्ञान आहे..६०० रुपयाची बर्फाची लादी १००० रुपयाला कशी विकावी हे त्याला उत्तम जमत...माझ उलट आहे बाबा मला घरघाल्या म्हणतात कारण मला ग्राहकाशी कस बोलाव हे कळत नाही.. :)
मला काय नेमक म्हणायचं आहे हेच मला आता कळत नाहीये त्यामुळे आता थांबतो फक्त एवढच सांगायचं आहे कि आज सचिनला १२वीत जरी अपयश आल तरी तो आयुष्यात अपयशी होणार नाही हे मात्र नक्की...तो एक चांगला मुलगा आहेच पण त्याच्या आवडीच्या क्षेत्रात तो नक्की नाव कमावेल...अन हो अजून एक हे त्यालाही माहित आहे तेवढा आत्मविश्वास त्याला आहे त्यामुळे १२ वीच्या निकालाच काय होईल याची त्याला काहीही काळजी नाही..

   सचिन तरीही तुला आल द बेस्ट..तुला ज्यात आवड आहे त्यात तू नाव कमाव एवढीच तुझ्याकडून तुझ्या दादाची अपेक्षा...

सर्जा भाग २ (अंतिम )

2010-05-24T00:59:00.000+05:30

पी.आय.पाटील यांना पोलीस स्टेशनला जॉईन करून फक्त ६ महिनेच झाले होते...तेलगावला दरोडा पडला तेंव्हा अर्ध्या तासात पोलीस घटनास्थळी आले...पी.आय.पाटील यांनी ताबडतोब परिसराची नाकाबंदी केली होती...दरोड्यात जवळपास एक लाखाचा माल गेला होता..ज्या घरावर दरोडा पडला होता ते एक मध्यमवर्गीय कुटुंब होत.नवरा बायको ७ वर्षाचा मुलगा अन ३ वर्षाची मुलगी..पी.आय.पाटील कुटुंब प्रमुखाला बोलून सर्व
माहिती घेत होते..दरोडेखोरांच्या मागावर त्यांनी आपले साथीदार पाठवले होते... तो सांगत होता दरोडेखोरांनी घरच्या परसाकडील दारातून आत प्रवेश केला होता.३ दरोडेखोर सोबत गुप्ती घेवून आले होते व त्यांनी घरातील सर्वाना उठवून एक खोलीत आणले व पैसे व दागिने कुठे आहेत याची विचारणा केली.सर्व माहिती दिल्यावर त्यांनी दागिने व रोकड घेतली व ते निघून गेले.पी आय पाटील यांनी ही माहिती अर्धवट वाटत होती.त्यांनी पुन्हा पुन्हा विचारल्यानंतर देखील तो काहीही सांगत नव्हता...पाटील यांनी घरात जावून परत एकदा सर्व घराची पहाणी केली...
इतक्या वेळात त्यांनी एक गोष्ट नोटीस केली होती कि घरातील स्त्री मात्र रडत नव्हती...तिच्या डोळ्यात पाण्याचा टिपूस ही नव्हता...अडगळीच्या खोलीत बसून ती भकास नजरेने शून्यात पाहत होती..पाटील यांनी सर्वना बाहेर जाण्यास सांगितले व ते तिच्या जवळ गेले,तिच्या पाठीवर प्रेमाने हात टाकला व म्हणाले
" ताई खर सांग मला काय काय झाल ते .."
पाटील यांच्या त्या मायेच्या स्पर्शाने व ताई या शब्दाने तिच्या मनाचा बांध फुटला व ती हमसाहमशी रडू लागली...त्यांनी तिला रडू दिले...शांत झाल्यावर ती सांगू लागली..
"ते तिघे होते.. प्रत्येकाच्या हातात गुप्ती होती..आम्ही बेडरूम मध्ये झोपलो होतो.ते सर्व बेडरूम मध्ये आले व त्यातील एकाने दोन्ही मुलांना उचलून त्यांच्या तोंडावर हात दाबून धरला होता.मला व ह्यांना लगेच जग आली पण त्यांनी ओरडू नका नाहीतर दोन्ही पोरांना खलास करू अशी धमकी दिली..त्यांनी पैसे व दागिन्याची मागणी केली आम्ही लगेच कपाटाच्या चाव्या त्यांना दिल्या व मुलांना सोडा अशी मागणी केली.त्या चाव्या घेवून त्यातील एकाने कपाटातील सर्व दागिने व रोकड एक पिशवीत टाकली..माझ्या गळ्यातील मंगळसुत्र व कानातले देखील त्यांनी ओरबाडून घेतले "असे म्हणत तिने कानाला झालेली जखम दाखवली..दरोडेखोरांनी तिचे कानातले कानासाहित ओढल्यामुळे तिच्या कानाला मोठी जखम झाली होती.ती पुढे सांगू लागली "सर्व काही दिल्यानंतर त्यांनी मुलांना सोडले खरे पण जाता जाता त्या नराधमांनी माझ्यावर...."
एवढ सांगून ती रडू लागली...थोड्यावेळाने ती म्हणाली "तुम्ही मला ताई म्हणाला आहात म्हणून मी तुम्हाला सांगितलं ही गोष्ट बाहेर कुणाला कळू देवू नका पण माझी एक इच्छा पूर्ण करा व दरोडेखोरांना शिक्षा करा...."पी.आय.पाटील यांनी तिचे सर्व आईकून घेतले व तीला म्हणाले..
"ताई तू जस म्हणशील तसेच होइएल "
अन ३च दिवसानंतर पी.आय.पाटील यांना बातमी मिळाली कि ज्या घरात दरोडा पडला होता तेथील स्त्रीने गळफास लावून आत्महत्या केली.
पी.आय.पाटील यांनी निश्चय केला होता कि जेव्हा हे दरोडेखोर सापडतील तेंव्हा कोर्टात नेण्यापूर्वी यांना शिक्षा करायची अन त्यांनी तसे केले सुद्धा .अन त्यामुळेच त्यांनी दरोडेखोराचे दोन्ही पाय कायमचे मोडून टाकले

खुलासा
वरील कथा ही एक सत्य घटना आहे...यातील पी.आय.पाटील (नाव बदलले आहे ) यांनीच मला ही गोष्ट सांगितली आहे..आता ते निवृत्त झाले आहेत. पुढे त्या सर्जाने पाटील यांच्यावर कोर्ट केस केली होती पण पाटील यांनी मात्र तसे काही झाले नाही हे कोर्टात सिद्ध करून दाखवले. :) उर्वरित दोन्ही दरोडेखोर सुद्धा पोलिसांनी पकडले पण उशिरा पण तेंव्हा पाटील यांची बदली दुसऱ्या गावी झाली होती..
ह्या केस मध्ये पाटील यांना बराच पैसा खर्च करावा लागला होता पण त्यांना त्यांच्या कर्तुत्वाचा अभिमान आहे..
अन मला पाटील यांच्या सारख्या पोलिसांचा.

सर्जा ( भाग १ )

2010-05-05T02:27:00.000+05:30

   रात्री १० च्या दरम्यान पी.आय.पाटील आपल्या केबिन मधून निघण्याच्या तयारीत असताना पो.को. बेंद्रे आले "साहेब मागच्या महिन्यात तेलगाव ला पडलेल्या दरोड्यातील मुख्य आरोपी सर्जा आज रात्री त्याच्या बहिणीकडे मुक्कामाला येणार असल्याची पक्की खबर आहे " पी.आय.पाटील यांनी ताबडतोब गाडी काढण्यांस सांगितले व आपल्या अजून ४ पोलीस पो.को. सोबत ते १८ किलोमीटर दूर असणार्या पिंपळगाव या सरज्याच्या बहिणीच्या गावी जाण्यास निघाले..दरोड्याचा तपास करत असताना सरज्याच्या बहिणेचे घर त्यांना माहित होते...गाव थोडे दूर असताना त्यांनी सर्जाला पकडण्यासाठी सापळा रचला.पण कसे कोणास ठावून पोलीस घराजवळ आले आहेत हे घरी असणार्या सर्जाला कळले व तो तिथून शेतात सटकला...शेतातील ८ ते १० किलोमीटर पाठलागानंतर सर्जाला जिवंत पकडण्यात पी.आय.पाटील यांना यश आले..सर्ज्या ला बेडी ठोकून मुद्दाम गावाच्या बाहेर आण्यात आले..पी.आय.पाटील यांनी गाववाल्यांना खबर लागू नये म्हणून पोलीस जीप गावापासून बरीच दूर उभी केली होती..
            सर्जाला जिवंत पकडून त्याला गाडीत टाकण्यात आले व पी.आय.पाटील यांनी गाडी पोलीस स्टेशन ला घेण्यास सांगितली...पोलीस सर्जाला स्टेशनला घेवून जात होते अचानक पी.आय.पाटील यांनी ड्रायवरला गाडी मोकळ्या मैदानात घेण्यास सांगितली...रात्रीचे एक वाजत आले होते.. सांगितल्याप्रमाणे ड्रायवर हद्गुलेनी जीप मोकळ्या मैदानात उभी केली...साहेबांनी असे का करायला सांगितले हा प्रशन सर्वांना पडला होता..
पी.आय.पाटील जीप मधून खाली उतरले व त्यांनी सर्जाला जीप बाहेर काढायला सांगितले...आता गावापासून दूर असणार्या मैदानात पी.आय.पाटील त्यांच्या ४ साथीदारासोबत एक दरोडेखोर होता .पी.आय.पाटील यांनी पो.को बेंद्रेला एक हातभर खोलीचा व अर्धा हात लांब असा खड्डा लवकर खानन्यास   सांगितले..बेन्द्रेनी तो खड्डा तयार केला पण यापुढे काय हा सर्वाना पडलेला प्रश्न होता..पी.आय.पाटील यांनी सर्जाचे दोन्ही पाय बांधण्यास सांगून म्हणाले " बेंद्रे या @#%ला आडव पाडा व याचे दोन्ही पाय त्या खड्यावर मधोमध येतील असे ठेवा..त्याचा गुढगा बरोबर त्या खड्याच्या मधोमध आला पाहिजे..अन हद्गुले तू याच्या पायावरून गाडीचे चाक घाल.. अन तुझ्या $#% दम नसेल तर मला सांग मी घालतो..
हद्गुले ने जीप चालू केली खरी पण त्याची हिम्मत होत नव्हती ....भेसूर हसत दरोडे घालणारा सर्जा त्या वाक्याने गयावया करू लागला ...रडू लागला...पी.आय.पाटील यांनी हदगुलेला जीप पायावरून घालण्यास सांगीतले...हदगुले नि गाडी घातली खरी पण ती सरज्याच्या बोटांवरून गेली त्यामुळे जमिनीवर असणारे खडे सर्ज्याच्या पायात घुसले व तो वेदनेने रडू लागला...पी.आय.पाटील ड्रायवर हदगुले वर ओरडले व पुन्हा जीप घालण्यास सांगितले...हद्गुलेने जीप यावेलास जीप सर्ज्याच्या पायावरून नेली व काडकन त्याचा पायाच हाड मोडल्याचा आवाज आला...सर्जा गुरासारखा ओरडला पण पी.आय.पाटील यांच्या चेहऱ्यावरचे भाव किंचित हि बदलले नाही... त्यांनी स्वत: त्याचे पाय पहिले व म्हणाले याचा फक्त डाव्या पायाच हाड मोडल आहे ..याचे दोन्ही पाय मोड...तू परत जीप घाल...बेंद्रे याला सरळ कर व परत त्याचे पाय खड्ड्यावर नीट ठेव..हद्गुले मला यावेळस हाड मोडल्याचा आवाज नीट आला पाहिजे...
हद्गुलेनि जीप रीवस घेतली त्याच्या पायवर वरून नेली ...यावेळेस मात्र दोन्ही हाड मोडल्याची पी.आय.पाटील यांनी खात्री केली...व बेशुद्ध सर्जाला गाडीत टाकण्याचे सांगितले...
पी.आय.पाटील यांच्या सोबत असणार्या ४ पो.को. यांना प्रश्न पडला की केवळ दरोडा टाकला म्हणून साहेबांनी याचे पाय मोडले?
   उत्तर पुढील भागात ..

पोपट

2010-04-05T09:17:00.000+05:30

आमच्या क्लास ची गोवा ट्रीप ३१ मार्च ला ठरली होती.त्यासाठी सर्वना मेल पाठवले होते.२२ पासून मिड टर्म होती व ३१ ला सकाळी पेपर झाल्यवर ४ च्या गाडीने जायचे असे नक्की झाल.मी घरी फोन केला व या संदर्भात घरी सांगितले.बाबांनी होकार देवून पैसे पाठवले .१ हजार ट्रेन तिकीट व इतर असे जमा करायचे होते.मी लगेच जमा केले.त्यानंतर २२ पासून आमची मिड टर्म सुरु झाली.माझ्या क्लास मधील ३ जनाचा SAP चा पेपर हा ३१ ला होता व आमचे सर् म्हणे की ते सकाळी पेपर घेवू शकत नसल्याने संध्याकाळी पेपर घेणार आहेत म्हणून आम्ही तो पेपर सरांना विनती करून रविवारी घेण्यास भाग पडले.माझा SAP चा पेपर आधी झाल्याने माझे सर्व पेपर २९ला संपले होते.दोन दिवस सुट्टी व नंतर गोवा मी याच विचारात होतो.म्हणजे मी एकटा नाही तर आम्ही सर्वजण गोवा गोवा करत होतो.

खर तर गोवा काय किंवा अजून काय आम्हा सर्वाना ४ दिवस कुठे तरी बाहेर जायचे होते.गेले ३ महिने हो ३ महिने आम्ही कॉलेज च्या बाहेर कुठेही गेलो नव्हतो.माझ कॉलेज हे हिंजेवाडीत आहे.आम्हा सर्वांची खाण्याची,राहण्याची सोय इथेच आहे त्यामुळे इथून बाहेर पडायचं प्रश्न नाही.कॉलेज चा टाइम टेबल सुद्धा एवढ विचित्र आहे की मला तर फक्त गुरुवार मिळतो दुपार नंतर बाहेर कुठे जायला कारण इतर सर्व दिवशी माझा संध्याकाळी ६ ते ९ पर्यंत क्लास असतो..अन रविवार म्हणावा तर रविवारी सकाळी १० ते १ पर्यंत एकच क्लास असतो SAP चा.त्यामुळे बाहेर अस कुठ जाण होत नाही.इथे ह्या सोनेरी पिंजऱ्यात आम्ही बंद आहोत.कॉलेज ला मी सोनेरी पिंजरा का म्हंटल हे सांगेन नंतर केंव्हातरी..

हा तर मी कुठे होतो गोव्यला जाण्याच्य आम्ही पूर्ण तयारीत होतो तेंव्हा काही कुचकट डोकयानी प्रश्न केला की आपण कॉलेज मधून परवानगी घेतली का? ती घेवूया.आता मी तीथे नव्हतो तेंव्हा नाहीतर तिथेच त्यांना सर्व सांगितल असत.पण जाऊदे ही सर्व अतिशाहणी डोकी कॉलेज ची परवानगी घ्यावी म्हणून डीन कडे गेले ..पुढील संवाद असा..

CR.-सर् आम्ही उद्या पासून ४ दिवस गोवा टूर वर जात आहोत.त्यासाठी आम्हास तुमची परमिशन हवी आहे.

DEAN-मी तुम्हला परमिशन नाही देवू शकत. तुम्ही नाही जावू शकत.

CR- सर् आमची मिड टर्म संपली आहे.अन नंतर २ दिवस सुट्टी आहे.कॉलेज फक्त २ दिवस बुडणार आहे अन आम्हला त्या दिवसाची attendance नको आहे.

DEAN;- नाही मी तुम्हला परमिशन नाही देवू शकत

CR सर् आम्ही तिकीट व होटेल बुक केल आहे.सर्वच्या घरून परमीशन आहे अन फक्त २ दिवसाचा प्रश्न आहे सर् प्लीज..

DEAN:-नाही मी तुम्हला परमिशन नाही देवू शकत.You Can go.(हे शेवटच त्यांच्या केबिन मधून तुम्ही बाहेर जा अस होत.गोव्याला जा अस नाही.)

झाल संपल आमच गोवा कॅन्सल..(ही पोस्ट आत संपवतो खूप घाईत झाली आहे मलाही आता जायचं आहे कॉलेजला .)

अपर्णा

लीहिण्यात चुका झाल्या आहे ऱ्हस्व दीर्घ च्या माफ कर पण तू विचारलस गोव्याच काय झाल म्हणून ही पोस्ट.

लवकर उठत जा..

2010-04-01T06:45:00.000+05:30

काल पेठे काकांकडे गेलो होतो दुपारी.काही दाखवण्यासाठी म्हणून त्यांनी त्यांचा पीसी सुरु केला तेंव्हा तो सुरु होण्यास बराच वेळ लागला म्हणजे जवळपास तब्बल ६ ते ७ मिनिट लागले पूर्ण लागले विंडोज लोड व्हायला.तुमचा सुद्धा पीसी किंवा Laptop जर असाच वेळ घेत असेल झोपेतून उठायला तर एक सोपी पद्दत सांगतो त्याला लवकर उठवण्याची .अर्थात बरेच जणांना हे माहित असेल पण तरी मी सांगतो.
पीसी जेंव्हा स्टार्ट होतो तेंव्हा तो काही Startup Program तुम्हला न विचारता सुरु करतो हेच ते प्रोग्राम जे पीसी सुरु होण्याचा वेळ वाढवतात.तेंव्हा एक सोप्पी गोष्ट करा
१) विंडोज मध्ये Start -> Run-> msconfig हि कमांड द्या.
२) एक नवीन विंडो (System Configuration )ओपन होइल त्यात StartUp वर क्लीक करा व जेवढे प्रोग्रम चालू हवे तेवढेच क्लीक करून ठेवा .

यात असणारे सर्व प्रोग्रम तुम्हला Manually पीसी सुरु झाल्यानंतर सुरुकरता येतात.
३ ) बघा काही फरक पडतो का.माझ्या तर पीसी मध्ये पडला बुवा.अन नसेल पडत तर कॉमेंट मध्ये लिहा ..काही उपाय शोधण्याचा प्रयत्न करेन.

कोवळ भूत ? ? ?

2010-03-30T11:17:00.000+05:30

(मला तुमचा चांगला मूड खरब करायचा नाहीये पण बरेच दिवस डोक्यात असणारा विषय मी आज पोस्ट मध्ये लिहिला आहे...विषय अत्यंत विचित्र व मे बी किळसवाणा वाटू शकतो म्हणून मी फोटो टाकत नाहीये...फोटो पाहण्यासाठी लिंक देत आहे ..मी आताच सांगू इच्छितो के ते फोटो किळसवाणे आहेत.)
हा विषय खर तर गेल्या बऱ्याच दिवसापासून डोक्यात आहे...आता ब्लोग असल्याने तो लिहिण्याची सोय झाली आहे पण मला खरच काही कळत नव्हत मी यावर लिहाव का नको ते..कदाचित या विषयला मी पूर्ण न्याय पण नाही देवू शकणार..पण तरीही लिहीत आहे.या लेखाला कारणीभूत असणाऱ्या काही बाबी मी इथे आधी लिहून ठेवतो...
१) गावातील एक घरात एक बाई गरोदर होती.तिच्या घरच्यांनी तिचे बाळंतपण हे घरीच करायचं ठरवल होत.त्यानुसार तिच् बाळंतपण तिच्या सासूने घरीच केल. आइने बाळाला जन्म दिल्यावर सासूने त्याला स्नान घातलं व दुपट्यात गुंडाळून पलंगावर ठेवून दिल व ती आईला अंघोळ घालण्यासाठी घेवून गेली.आईला अंघोळ घालून त्या दोघी जेंव्हा खोलीत आल्या तेंव्हा ते बाळ चक्क मांडी घालून बसल होत.आई ला हे पाहून चक्कर आली म्हणून सासू आईला दुसर्या पलंगावर झोपवण्यासाठी नेत होती तेंव्हा ते बाळ चालत पलंगापाशी आले.सासू भीतीने जोरात ओरडल्यामुळे बाळाचा बाप खोलीत आला व त्याने ते दृश पहिले.त्याने पटकन जावून एक हातोडा व खिळा आणला व बाळाच्या डोक्यात मारला.कारण त्याने जेंव्हा त्या बाळाचे पाय पहिले तेंव्हा ते उलटे होते.त्याच्या म्हणाण्यानुसार ते एक भूत होत जे त्यांना मारायला आले होते.
२) एक आईने एका अत्यंत गोंडस बाळाला जन्म दिला होता .ते बळ इतक सुंदर होत की कुणीही पाहिलं की त्याच्या प्रेमात पडाव .तशी लहान मुल असतातच सुंदर पण हे खुपच सुंदर होत म्हणे.तर मूळ मुद्दा असा की एकदा घरी खोली मध्ये बाळ व आई असतना ते बाळ (वय १ महिना पण पूर्ण नाही ) आईच्या हाताला धरून आई बाहेर चल आपण बाहेर जाऊ असे बोलत असायचं.मधेच ते घरतिल खुंटी वर,माळयवर जाऊन बसायचं तर लगेच आईच्या पोटवर..आईने इतर लोकांना खूप सांगायचा प्रयत्न केला पण तिच्यावर कुणीही विश्वास ठेवला नाही कारण इतर लोकांसमोर ते एकदम नॉर्मल बाळ असायचं.
३) मी बरेचदा एका महिलेने भूताला जन्म दिला अस आईएक्ल आहे.मी एका लोकल पेपर मध्ये वाचाल पण आहे.ते भूत होत का तर म्हणे ते बाळ दिसायला अतिशय विचित्र होत.

वरील दोन्ही घटना मी माझ्या गावाकडच्या मित्राकडून आता काही दिवसापूर्वी आईकल्या.मला अश्या भाकाड कथांवर बिलकुल विश्वास नाही.पण मी फक्त त्याच एकून तो अश्या गोष्टींवर विश्वास ठेवतो म्हणून मुर्खात काढल.त्याच्या म्हण्यानुसार हि पहिली घटना हि सत्य आहे कारण तो स्वतः. जेंव्हा त्या घरापाशी गेला तेंव्हा त्या घरात ती घटना घडली होती व अख्खी गल्ली तो प्रकार पहायला जमली होती.अर्थात मी जेंव्हा त्याला विचारल की तू तुझ्या डोळ्याने हे पाहिलास का तर तो म्हणे की त्याने नाही परंतु खूप लोकांनी त्या बाळाला पाहिलं ते एकदम नॉर्मल होत दिसायला पण बापाने खिळा डोक्यात घातल्याने भयानक दिसत होत.
हा विषय किडा करू लागल्याने मी गुगल काकाची मदत घेतली.तेंव्हा अश्या बाळाबाबत बरीच माहिती मिळाली.काही फोटो इतके भयंकर होते की लोकं अश्या बाळांना भूत का म्हणतात ते कळल.मी काही बायोलॉजीचा विद्यार्थी नाही..माझा १२वीला सुद्धा हा ग्रुप नव्हता.त्यामुळे मी हे अशी बाळ जन्मला का येतात हे निट समजावून सांगू शकत नाही.त्यामुळे खाली एक लिंक देत आहे. या लिंक वर किळस येतील अशी फोटोज आहेत .पण ती सर्व नवजात अभ्रकाची आहेत अन म्हणूनच मला त्या बाळाची व त्याला तश्या अवस्थेत जन्म देणाऱ्या आईची कमाल वाटते.ती बाळ अशी जन्मला येतात याला काही scientific कारण आहेत.उघड्या डोळ्याने व वैज्ञानिक दुर्ष्टीकोनातून पाहणार असेल तर यावर उपाय आहेत.साधारणतः जेंव्हा अशी मुल जन्माला येतात तेंव्हा ती काही शारीरिक व्यंग घेवून येतात जसे डोक्याचा आकार खूप मोठा असणे,पाठीचा भाग नसणे,नाक विचित्र असन किंवा नसण (फोटो मध्ये आहेत हे सर्व ) पण यावर इलाज करून ते काही अंशी निट केल्या जावू शकतात.काही केस मध्ये तर ते बाळ पूर्ण सुद्धा व्यवस्थित होवू शकतात पण समाजाचा या कडे "भूत जन्मला आल" हा दृष्टीकोन त्या बाळाच्या मृत्यूस कारणीभूत ठरतो.मी आरोप करत नाहीये पण मला वाटत काही डॉक्टर हे त्या घरच्यांचा विचार घेवून त्याला मारून हि टाकत असतील अशी शंका मनात येते आता यात त्या डॉक्टरना दोष देण्यात काहीही अर्थ नाही कारण हि गोष्ट त्या मुलाच्या बाप किंवा इतर मंडळींनी सांगितलेली असते.ग्रामीण भागात तर त्या आईची जगू का मरू अशी अवस्था होत असेल कारण पूर्ण समाज तिला हिने भूताला जन्म दिला म्हणून पाहत असतो. मला सतत त्या बाळाच्या आईचे मन काय म्हणत असेल हा विचार डोक्यात येतो.कारण तिने ९ महिने वाढवलेला तो पोटचा गोळा हरवलेला असतो व तो मेल्याचे दुख करण्यापेक्षा लोकं तो मेला किंवा मारला यातच समाधान मानत असतात.
आता या विषयात दुसरी बाजू सुद्धा विचारात घेतली पाहिजे ती अशी की जर अश्या प्रकारचे बाळ जन्मला आले व ते जर पूर्णपणे नॉर्मल दिसणार नसेल तर त्या बाळाला जिवंत ठेवून त्याला वाढवून त्याच आयुष्य नरकात ढकलण्यासारखे होणार नाही का?आज आपण पाहू शकतो की मतिमंद मुलांचे आईबाप किती कष्टाने त्यांना वाढवत असतात.अन त्या मुलांची वेडा म्हणूनच संभवना होते.
मी पोस्ट फक्त एवढ्यासाठीच लिहीत आहे की मला हा विषय बरेच दिवसापासून माझ्या डोक्यात होता इथे तो लिहून काढल्याने आता समाधान आहे.हे सर्व पाहिल्यवर तुम्हला काय वाटत?अन तुम्ही कधी अस काही ऐकल आहे का? हे जाणून घ्यायला मला आवडेल.

ती लिंक इथे आहे http://community.livejournal.com/teratogens/8757.html (कॉमेंट्स जरूर वाचा.)

कॉमेंट

2010-03-27T01:17:00.000+05:30

कॉमेंट,आपल्या सर्वांच्या जीव्हाळ्याचा विषय..मला वाटत प्रत्येक व्यक्ती तिच्याबद्दल इतर लोकं काय म्हणतात हे जाणायला उत्सुक असते...(काही अपवाद आहेत ज्यांना या गोष्टीत काडीचा हि रस नसतो जसे नागासाधू,रस्त्यावरील भिकारी,वेडा,संन्यासी,रस्ता अडवून असलेल जनावर मग ते कोणतेही असो etc etc )...निदान मी तरी असतो उत्सुक कॉमेंट बद्दल मग ती कॉमेंट ती चांगली असो वाईट (कॉमेंट चांगले कि वाईट हे आपल्या व देणाऱ्या दोघांच्यावर डिपेंड असते.).कॉमेंट या शब्दाचे अनेक अर्थ मला कॉलेज मध्ये असताना कळले ..कॉमेंट हा कॉलेज कट्ट्यावर कधीही न बोर होणारा विषय आहे.....आज कुणी कोणावर काय कॉमेंट मारली,सर् शिकवत असताना मागच्या बेंच वर कश्या कॉमेंट पास होत होत्या हे परत परत सांगण्यात व नवीन पास करण्यात मजा असते.कॉलेज मध्ये असतना मुलींवर दादा ग्रुप च्या पोरानी मारलेल्या कॉमेंट ,मग त्यावरून झालेली भांडण एक न असे खूप किस्से असतात...हिंदी पिक्चर मध्ये दाखवतात त्याप्रमाणे रोड रोमियो नि मुलीना केलीली कॉमेंट “अरे छ्म्म्क छ्ल्लो किधर निकली सज धज के etc etc” मग त्यावर तो शेकडो पिक्चर मध्ये वापरलेला युनिक रेप्लाय “मा बहेन नाही है क्या तेरे घर पे etc etc”.. मला खूप हसू येत राव आता हे परत पहिल्यावर.. :)

पण एखद्या आवडणारी व्यक्तीने दिलेली कॉमेंट, नवीन ड्रेस,हेअर कट,कानातले किंवा सहजच आज छान दिसत आहे एवढ जरी कॉमेंट दिली मग ती व्यक्ती अनोळखी असेल तरीही तरी कित्ती (हे for Loop मध्ये वाचावे )बर वाटत न (अनुभवाचे बोल J). थोडक्यात मनाला कुणीतरी त्याच्यासाठी दिलीली कॉमेंट हवी असते...कुणीतरी आपल्या बद्दल काहीतरी बोलाव अशी अपेक्षा असते..कुणी तरी आपल्याला व आपल्या कामाला नोटीस करतेय हि भावना चांगली वाटते...

ब्लोग्गिंग च्या विश्वात माझ कालच पाहिलं पाऊल पडल आता लवकरच चालायला पण शिकेल..कालच्या पहिल्या पोस्टला मिळालेल्या एवढ्या कॉमेंट्स पाहून इतका आनंद झाला (परत FOR loop ) कि बस यावरच लिहाव म्हटल अन हे लिहील...तुम्हा सर्वांचे आभार वैगरे मानत नाही मी कारण ते खूप चार हात लांबून बोलल्यासारख वाटत ...त्यापेक्षा पुढच्या वेळेस पण टाक कॉमेंट नाहीतर नवीन आहे ब्लॉग म्हणून कॉमेंट टाकली आता काय प्रत्येक वेळेस टाकायची अस करून नको ...भल बुर जे बोलायचे आहे ते बोल पण बोल...

एवढच...

आता वाजले कि बारा....

2010-03-26T10:16:00.001+05:30

रात्रीच उशिरा झोपण मला काही नवीन नाही.घरी बर्फाचा कारखाना आहे त्यामुळे उन्हाळ्यात रात्रीच जागरण होत असे.पण ते फक्त तेवढ्यापुरतच मर्यादित असायचं.घरी दहावीपर्यंत होतो तेंव्हा उन्हाळा सोडला तर एरव्ही सर्वजण अकरा वाजेपर्यंत झोपी जात.त्यात बाबांना सकाळी लवकर उठायची सवय अन आम्ह्लाही ती सवयअसावी अशी त्यांची सक्ती.(हो सक्तीच आग्रह नाही).त्यामुळे घरी असताना ६ नंतर कधी अंथरुणावर राहिलोय अस होत नाही.आम्हला उठवण्याचा बाबांचा प्रकार जरा विचित्र होता.ते सकाळी बाहेरून फिरून आले कि सर्व खिडक्या व दार उघडायचे.आधी पंखा बंद करायचे पण नंतर MSEB ने त्यांना मदत करायचे ठरवून पाहटे ५ पासून लोडशेडिंग सुरु केले त्यामुळे बाबांचे काम अजून सोपे झाले . दार व खिडक्या उघडल्यामुळे एक तर प्रकाश डोळ्यावर यायचा अन हिवाळ्यात गार गार वार त्यामुळे झोप व मी शाळेत एकत्र जायचो. मला शाळेत सुद्धा झोप यायची.मला एक प्रसंग आठवतो जेंव्हा मी उठायचा खुपच कंटाळा करत होतो तेंव्हा बाबांनी मला चक्क उचलून दारासमोर उभ केल मग झाली माझी पंचाईत येणारी जाणरी लोकं पाहू लागली अन मी झोपेतून (चांगला) जागा झालो. असे बरेच लहानपणीचे किस्से होते थोडक्यात काय तर घरी दहावीपर्यंत बाबांनी कधी सकाळी जास्त वेळ झोपू दिल नाही अन दुपारी झोपायचं नाही अस त्यांचा नियम होता.मग सकाळी लवकर उठल्याने व दुपारी झोपू न दिल्य्मुळे रात्री आपसूकच लवकर झोप लागायची.

दहावी गावातून झाल्यवर मी बारावी साठी औरंगाबाद ला देवगिरी मध्ये प्रवेश घेतला तिथ मी माझ्या चुलत आजोबाकडे राहायचो.तेंव्हा सुद्धा आजोबाच्या धाकामुळे मी सकाळी लवकर उठायचो. पण आजोबा ऑफिस मध्ये गेल्यावर दुपारी क्लास नसल्याने झोपायचो.माझ्या रात्रीच्या जागरणाची सुरवात इथून झाली...औरंगाबादला असतना मी साधारणतः रात्री साडेबारा वाजेपर्यंत झोपायचो.

बारावी झाल्यनंतर मी जेंव्हा नांदेड ला BCS ला प्रवेश घेतला तेंव्हा माझ्या झोपण्याची वेळ किंचित वाढून १ झाली होती. BCS च्या फायनल ईअर ला आमच्या माझा मित्रांसोबत नवीनच उद्योग सुरु झाला होता.बाबांनी Pulser 180 घेवून दिली होतो त्यामुळे माझ्या उनाडक्या खूप वाढल्या होत्या त्यात साथ होती मित्रांची मग आम्ही दररोज (हो दररोज) नांदेड च्या Bus Stand वर पोहे खायला म्हणून जायचो रात्री एक ते दोनच्या दरम्यान.. एक वाजून गेला कि निघालो आम्ही आमच्या गाड्या घेवून पोहे खायला.त्या खादाडीच्या खूप आठवणी आहेत त्यावर पुन्हा केंव्हा तरी लिहीन. तर थोडक्यात हळूहळू मला रात्री झोपयला दोन होत होते.

BCS झाल्या वर पुण्याला मास्टर करायला International Institute of Information Technology मध्ये प्रवेश घेतला व माझी राहिली साहिली रात्रीची झोप सुद्धा गेली.इथे आल्यावर पाहतो तर काय होस्टेलच्या प्रत्येक रूम मध्ये सर्वना इंटरनेटच कनेक्शन होत.होस्टेल मधील सर्व पीसी एकमेंकांना LAN ने जोडलेले होते.त्यात DC++, IP Messenger ,FTP server,CS ह्या सगळ्या गोष्टी होत्या मग काय सुरवातीला नुसता टाइमपास व नंतर अभ्यास यामुळे मला झोपायला पहाट कधी होत होती कळलेच नाही.

आता गेल्या दीड महिन्यापासून मी पाहटे ४ च्या आधी झोपलो नाहीये. आज हेरंब ,रोहन व सुहास यांच्याशी बझ्झ बझ्झ करताना हा विषय निघाला व त्यांनी जागरण नको करू म्हणून सांगितल.खर तर मी प्रयत्न करून पहिला आहे लवकर झोपण्याचा...म्हणजे २ वाजताच पीसी बंद करून बेड वर पडून राहण्याचा पण तो काही जमला नाही बुवा मला.अर्ध्या तासात झोप नाही आली कि परत माझा पीसी सुरु त्यावर अभ्यास (कमीवेळा) व इतर गोष्टी (जास्त वेळा )होत कारण सुरु...

मला सतत पडणारा प्रश्न आता तुम्हला पण विचारतो रात्री १२ च्या आत झोपण्यासाठी व पाहटे लवकर उठण्यासाठी काय करावे?